Bulutlar, solo flüt ve yaylılar orkestrası için yazılmış kısa bir parçadır. Başlık, biçimi ve tınıyı yönlendirir: sesler yavaşça birikir, dağılır, yeniden biçim alır — tıpkı gökyüzünde kayan bulutlar gibi.
Flüt, bu manzaranın içinden geçen ince bir çizgidir. Bazen net, bazen sisin içinde kaybolur; yaylılar ise sürekli değişen bir gökyüzü dokusu kurar. Yoğunlaşma ve seyrekleşme, yakınlık ve uzaklık aynı nefeste duyulur.
Eser büyük bir doruk peşinde koşmaz. Hareket, yavaş bir geçiştir: bir bulutun başka bir buluta dönüşmesi, iz bırakmadan kaybolması.
Bulutlar (Clouds) is a short piece for solo flute and string orchestra. The title guides both form and timbre: sounds slowly accumulate, disperse and take shape again — like clouds drifting across the sky.
The flute is a thin line passing through this landscape. At times clear, at times lost in mist; the strings establish a continually changing sky-texture. Densification and thinning, nearness and distance are heard in the same breath.
The work does not chase a large climax. The movement is a slow passage: one cloud turning into another, disappearing without leaving a mark.