İz, solo flüt ve sabit medya için yazılmış bir kadans eseridir. Canlı flüt sesiyle önceden hazırlanmış elektronik dokunun zaman ekseninde iç içe geçtiği bu çalışma, “iz” kavramını soyut bir müzikal yolculuğa dönüştürür; dinleyiciyi sesin bıraktığı kalıcı izleri, yankıları ve dönüşümleri takip etmeye davet eder.
Sabit medya boyunca herhangi bir müdahale yapılmadan çalınması gereken eser, yalnızca başlangıçtaki bir ölçülük click track ile tempo duygusu verir ve flütçünün mikrotonal hassasiyet ile elektronik ortam arasındaki diyalogunu ön plana çıkarır.
Eser, dingin bir Calmo (♩=60) ile açılır; uzun soluklu sesler, çeyrek-ton süslemeler ve yumuşak dinamikler ilk izleri çizer. Zaman ilerledikçe espressivo ve fff bölümlerle yoğunlaşır; 47. ölçüdeki klape vuruşları ve fuoco karakteriyle patlar. Ardından 48–51 arası beş notalık kutu içinde flütçünün en hızlı ve aynı zamanda içten tempo sayarak çalması gereken virtüoz geçişle doruğa ulaşır.
Flutter-tongue, yüksek tondan hızlı arpejler, glissandolar ve son bölümdeki ff sustained notalarla başlayan motifler elektronik medya ile sürekli yankılanır. Böylece dinleyici hem flütün canlı nefesini hem de sabit medyanın donmuş “iz”lerini aynı anda hisseder; parçanın başından sonuna dek kurulan dramatik yay, sessiz bir kapanışla izlerin hafızada kalmasını sağlar.
İz (Trace) is a cadenza work for solo flute and fixed media. In this piece the live flute and a pre-prepared electronic texture interweave along the axis of time, turning the idea of a “trace” into an abstract musical journey and inviting the listener to follow the lasting marks, echoes and transformations left by sound.
The work is to be performed without any intervention in the fixed media; only a one-bar click track at the beginning provides a sense of tempo, foregrounding the dialogue between the flutist’s microtonal sensitivity and the electronic environment.
The piece opens in a calm Calmo (♩=60); long-breathed tones, quarter-tone ornaments and soft dynamics draw the first traces. As time progresses it intensifies through espressivo and fff passages; at bar 47 key clicks and a fuoco character erupt. Then, in a five-note box spanning bars 48–51, a virtuoso transition — to be played at the flutist’s fastest speed while counting an inner tempo — reaches the climax.
Flutter-tongue, rapid high-register arpeggios, glissandi and motifs beginning with sustained ff notes in the final section continually resonate with the electronic media. The listener thus senses at once the live breath of the flute and the frozen “traces” of the fixed media; the dramatic arc built from beginning to end leaves those traces in memory through a quiet close.